Wypalenie zawodowe u pielęgniarek

bano

Wypalenie zawodowe, syndrom wypalenia zawodowego, syndrom Burnout - występuje, gdy praca przestaje dawać satysfakcję, pracownik przestaje się rozwijać zawodowo, czuje się przepracowany i niezadowolony z wykonywanego zajęcia, które niegdyś sprawiało mu przyjemność.

Jest to wynik wypalania się czyli stresu występującego na skutek przepracowania. Występuje najczęściej w zawodach wymagających intensywnych kontaktów z ludźmi, wśród psychologów, pedagogów, lekarzy, nauczycieli, pielęgniarek i innych. Osoby, które doznają syndromu wypalenia zawodowego mogły być przedtem pracoholikami.

Składniki syndromu

Według Christiny Maslach istnieją 3 składniki zawodowego wypalania się:

1. emocjonalne wyczerpanie - uczucie pustki i odpływu sił wywołane nadmiernymi wymaganiami psychologicznymi i emocjonalnymi jakie stawiała przed pracownikiem praca (bądź sam stawiał sobie takie nierealistyczne wymagania wobec własnych możliwości)
2. depersonalizacja - poczucie bezduszności, bezosobowości, cyniczne patrzenie na innych ludzi, obniżenie wrażliwości wobec innych
3. obniżenie oceny własnych dokonań - poczucie marnowania czasu i wysiłku na swoim stanowisku pracy.

Pobrano z Wikipedii



Oj Kriss czepiasz się trochę Hansa. Napewno zauważyłeś, że funkcjonuje taka opinia, wypowiadana wielokrotnie również na tym forum, że pielęgniarka to nic nie musi wiedzieć i każdy nią może zostać. To nie HansKloss wypowiadała takie poglady.
Faktem też jest, że niektórym paniom poprostu się już nie chce, nie było takiej atmosfery do pogłebiania wiedzy - duża niepewność jutra a do tego następujące szczególnie w takich zawodach wypalenie zawodowe. Zawód jest kiepsko opłacany i nigdy nie da się dogodzić wszystkim.
Nic dziwnego, że można się zniechęcić. Pomyśl też jaka jest motywacja w tym zawodzie, jak można awansować chcąc pracować w szpitalu ? Na oddziałową - a ile tych oddziałowych potrzeba w szpitalu.
Reszta pań czy to z magisterium czy po licencjacie dalej musi robić to co jej koleżanka po średnim i pomagać salowym (które często nie mają żadnego przygotowania zawodowego). WIększość wiedzy i umiejętności, które posiadają takie osoby jest nie wykorzystana i marnotrawiona. Obecnie obowiązujący sytem podziłu obowiązków wśród średniej kadry medycznej polegający na kierowniczce - pielegniarce oddziałowej i stadzie powoduje marnowanie potencjału osób wyksztaconych i stopniowe odchodzenie takich osób z zawodu.
Nik tu też nie obraził ludzi pracujących w marketach - żadna praca nie hańbi. Można będąc pielęgniarką siedzieć na kasie. Ale nie chciałbym aby kasjerka ni z tego ni z owego wykonywała obowiązki pielęgniarki.



" />odp do Strzykawy
jak dobrze wiesz specyfika pracy lekarza i pielegnarki jest calkiem inna i w wyborze zawodu trzeba kierowac sie roznymi skladowymi. oczywiscie zarobki sa dalekie od idealu, ale gdybym miala wybierac zawod jeszcze raz wybralabym dokladnie ten sam, dlaczego wiec mam odradzac corce, skoro po prostu lubie to, co robie?
a co do studiow i pracy za granica- to samo dotyczy studiow i pracy dla pielegniarek,co lekarzy mozliwosci sa nieograniczone. osobiscie zycze powodzenia wszystkim wybierajacym ten zawod. nawet pracujac 20 i wiecej lat mozna nie dac sie wypaleniu zawodowemu i stale miec motywacje do pracy i nie myslec przed dyzurem kurde znowu...wiele zalezy od naszej postawy i tego, ile z siebie dajemy i ile chcemy osiagnac i od tego, co jest dla nas naprawde wazne.



" />na ratunkowej 29 było pytania dot. badanej grupy dzieci w szkole(chodziło o grupę reprezentaywną), było pytanie o Excelu, do czego służy, pierwszy wydział pielęgniarstwa(lublin), magiczne pytanie o jakimś trójkącie Chi, nie pamiętam nawet samego pytania, był cytat i chodziło o Henderson, hipoteza co to jest, coś o etyce społecznej, taksonomia celów, temeperatura ciała a utrata płynów(chyba chodziło o wzrost o 1stopień C), i na razie tyle, jak coś misię przypomni to napiszę...
Acha, jak się bada tarczycę, i coś w stylu że wysłano do pacjentów ankietę, i jaka to jest forma badania w pedagogice(zaznaczyłem metodę pośrednią ale nie jestem pewien czy to była ta odpowiedź), zmiana skórna w trądziku(krosta), asertywność, blok p-k, uniesiony ST(poza napatstnicą), wypalenie zawodowe(stres), objawy oczne w chorobie gravesa - basedowa(bodajże odpowiedź wszystkie), Polskie Towarzystwo Pielęgniarskie (jaki charakter ma).



" />Jestem jak najbardziej za zmianą wizerunku pielęgniarki,czasy Florencji dawno minęły a my wcale nie jesteśmy po to,aby służyć drugiemu...tylko mu pomagać i opiekować się w profesjonalny sposób...ale NAPEWNO nie służyć!!!!!Tylko jak zmienić nasz wizerunek,skoro w naszym zawodzie wcale nie ma jedności i solidarności,jedna drugą utopiłaby w łyżce wody- byleby bronić samej siebie,a ja np.nie utożsamiam sie ze wszystkimi pielęgniarkami jako grupą,bo i w tej grupie nie dzieje się wcale najlepiej...Jesteśmy zfustrowane,przemęczone,przygniecione tym,iż nic nie możemy zrobić żeby było lepiej,do tego nachodzi wypalenie zawodowe na które składają się te wszystkie rzeczy o których wspomniałam....Ale zostańmy ludżmi i dumnie się zachowujmy,nie dajmy się ani lekarzom ani coraz gorszym pacjentom,ani ich mądrym rodzinom...Ja się nie daję,robię specjalizację kardiologiczną i wcale nie po to,żeby domagać się za nią kasy-bo i tak usłyszę że jej nie ma,ale dla siebie i dlatego,żeby rozwijać skrzydła,a nie wciąż narzekać:)))))Bużka,Asia



" />Witam wszytkie Panie Pielegniarki:) Jestem studentką doradztwa zawodowego i prowadzę badania nad wypaleniem zawodowym. Mam do Pań prośbę...Czy mogłybyście wypełnić mi ankiete, której wyniki będą mi pomocne do pisania pracy licencjackiej.oto link http://webankieta.pl/ankieta/w1hpx675emms Z góry serdecznie dziękuję:)



" />Polecam Magazyn Pielęgniarki i Położnej tworzony w całości przez i dla pielęgniarek i położnych.
Czasopismo zawiera aktualne tematy, problemy środowiska zawodowego, artykuły o kształceniu i praktyce.
Każdy numer z reguły ma temat przewodni.
W numerze marcowym znajdziecie standardy obowiązujące na bloku operacyjnym, zagrożenia w pracy pielęgniarki operacyjnej, słowo o wypaleniu zawodowym oraz tematy z zakresu położnictwa.
Oprócz tego w każdym numerze lekcje języka angielskiego, rozrywka i informacje o organizowanych konferencjach oraz godne polecenia "Moje spotkanie z pacjentem".

Jeśli zaś wolicie internet polecam www.nursing.com.pl

Polecam, czekam właśnie na nowy numer czasopisma, z pewnością polecę wam artykuł, który mnie zainteresuje.



" />Ok, dzięki za powiadomienie.

Tak więc mamy trzy wolne postaci:

">Frank Keyser - sanitariusz, naprawdę lubi pomagać ludziom, ale jest ostrym przypadkiem
wypalenia zawodowego.
Louis Pirati - Murzyn, na erce znalazł nowe życie, uciekając przed poprzednim.
Sasha Young - nowa pielęgniarka. Dziwna. W pracy totalna profesjonalistka, po
pracy... nie trzyma się najlepiej.


Wystarczą mi trzy osoby w drużynie, żeby zagrać, więc zapraszam do zgłaszania się, jeśli
ktoś ma ochotę porobić coś fajnego w sobotni wieczór.



DOLNOŚLĄSKIE CENTRUM PSYCHOTERAPII ZAPRASZA NA SZKOLENIA
Zgłoszenia na szkolenia przyjmowane są on-line na www.dcp.wroclaw.pl, tel/fax. 071/332 36 70, info@dcp.wroclaw.pl, szkolenia@dcp.wroclaw.pl.
Wszystkie szkolenia odbywają się w siedzibie DCP we Wrocławiu ul. Sienkiewicza 116/4, uczestnicy szkoleń otrzymają świadectwa uczestnictwa MEN.

RADZENIE SOBIE ZE STRESEM I WYPALENIEM ZAWODOWYM
Termin: 25-26.04.2009
Adresaci: Niniejsze szkolenie skierowane jest do profesjonalistów pracujących w zawodach społecznych, szczególnie narażonych na stres związany ze stałym kontaktem z innymi osobami. Głównymi adresatami szkolenia są nauczyciele, pedagodzy, psychologowie, terapeuci, a także lekarze i pielęgniarki.
Tematyka: Program szkolenia łączy w sobie elementy wykładu, ale także pracy warsztatowej i treningowej. Został tak opracowany, aby dostarczyć wiedzy na temat tego, czym jest stres i wypalenie zawodowe oraz jak im zapobiegać i minimalizować. Ponadto celem szkolenia jest stworzenie uczestnikom możliwości dokonania autorefleksji i autodiagnozy w zakresie stresu i wypalenia zawodowego.

Tematyka
1. Pojęcie stresu:
* stresor – stres – radzenie sobie
* fizjologia reakcji stresowej
* biologiczne i psychologiczne koncepcje stresu
* stres cywilizacyjny, stres pracy, stres zawodów społecznych - szczególne rodzaje stresu
* konsekwencje psychiczne i fizyczne stresu przewlekłego
2. Pojęcie wypalenia zawodowego
* czym jest wypalenie zawodowe
* czynniki ryzyka wypalenia zawodowego
* dynamika wypalenia zawodowego
* profilaktyka wypalenia zawodowego
3. Autodiagnoza w zakresie odczuwanego stresu, ryzyka wypalenia zawodowego. Narzędzia pomiaru wypalenia zawodowego.
4. Metody radzenia sobie ze stresem i wypaleniem zawodowym.

Koszt szkolenia: 400zł



" />DOLNOŚLĄSKIE CENTRUM PSYCHOTERAPII ZAPRASZA NA SZKOLENIA
Zgłoszenia na szkolenia przyjmowane są on-line na http://www.dcp.wroclaw.pl, tel/fax. 071/332 36 70, info@dcp.wroclaw.pl, szkolenia@dcp.wroclaw.pl.
Wszystkie szkolenia odbywają się w siedzibie DCP we Wrocławiu ul. Sienkiewicza 116/4, uczestnicy szkoleń otrzymają świadectwa uczestnictwa MEN.

RADZENIE SOBIE ZE STRESEM I WYPALENIEM ZAWODOWYM
Termin: 25-26.04.2009
Adresaci: Niniejsze szkolenie skierowane jest do profesjonalistów pracujących w zawodach społecznych, szczególnie narażonych na stres związany ze stałym kontaktem z innymi osobami. Głównymi adresatami szkolenia są nauczyciele, pedagodzy, psychologowie, terapeuci, a także lekarze i pielęgniarki.
Tematyka: Program szkolenia łączy w sobie elementy wykładu, ale także pracy warsztatowej i treningowej. Został tak opracowany, aby dostarczyć wiedzy na temat tego, czym jest stres i wypalenie zawodowe oraz jak im zapobiegać i minimalizować. Ponadto celem szkolenia jest stworzenie uczestnikom możliwości dokonania autorefleksji i autodiagnozy w zakresie stresu i wypalenia zawodowego.

Tematyka
1. Pojęcie stresu:
* stresor – stres – radzenie sobie
* fizjologia reakcji stresowej
* biologiczne i psychologiczne koncepcje stresu
* stres cywilizacyjny, stres pracy, stres zawodów społecznych - szczególne rodzaje stresu
* konsekwencje psychiczne i fizyczne stresu przewlekłego
2. Pojęcie wypalenia zawodowego
* czym jest wypalenie zawodowe
* czynniki ryzyka wypalenia zawodowego
* dynamika wypalenia zawodowego
* profilaktyka wypalenia zawodowego
3. Autodiagnoza w zakresie odczuwanego stresu, ryzyka wypalenia zawodowego. Narzędzia pomiaru wypalenia zawodowego.
4. Metody radzenia sobie ze stresem i wypaleniem zawodowym.

Koszt szkolenia: 400zł



Czytam te ciekawe wypowiedzi jak mniemam zarówno pacjentów, ich rodzin, wolnych obserwatorów jak i samych pielęgniarek i dużo tu nieścisłości!
Co do samego pielęgnowania, pielęgniarka jak sama nazwa wskazuje zajmuje się w swoim fachu pielęgnowaniem, czyli opieką nad pacjentem zarówno w potrzebach najbardziej podstawowych (np. fizjologiczne) jak i tych wyższych (np. rozmowa terapeutyczna). Jest osobą, częścią zespołu terapeutycznego która tak naprawdę jest najbliżej pacjenta w przeciwieństwie do lekarza który zajmuje się leczeniem czyli procesem składającym się z diagnowy popartej objawami klinicznymi i wynikami badań, oraz leczeniem szeroko pojętym (storowanie farmakoterapii, fizykoterapii, planowaniu procesu leczenia). Pielęgniarka zaś pielęgnując pacjenta działa w porozumieniu z lekarzem ale jednak w pewnej odrębności, poniewarz leczenie i pielęgnowanie to dwa procesy współistniejące w terapii która zawężając się do tych dwóch aspektów jest dwutorowa.
Jeśli chodzi o studia dla pielęgniarek, są one formą wysokospecjalistyczną kształcenia się i podnoszenia kwalifikacji. Zwracam uwagę, że w kodeksie zawodowym pielęgniarki jest zapis o ustawicznym podnoszeniu kwalifikacji czego spora większość nie robi. Dlaczego? Bo jak się nauczyła w szkole np. iniekcji domięśniowej w pośladek i wyznaczania miejsca wkłucia na zasadzie kwadrantów to już żadne nowe wytyczne, algorytmy poparte doświadczeniami nie są istotne. Dlaczego? Bo jak 30 lat temu tak było dobrze to i teraz tak musi być dobrze! Jest to oczywiście zasadniczy błąd i jestem zdania że powinno się wprowadzić karty doskonalenia zawodowego do tego zawodu, żeby wreszcie zmusić co po niektóre do nauki!
Wypalenie zawodowe... Tu się zgodzę absolutnie że zrównanie pielęgniarek po studiach z tymi tylko po liceum i bez żadnej specjalizacji czy chociażby kursu jest krzywdzące, zważywszy że pielęgniarki zarabiają zdecydowanie mniej niż lekarze choć pełnią równie odpowiedzialne funkcje w zespole terapeutycznym. Trudno wyrazić rozgoryczenie gdy odbiera się pensję w wysokości jednej dziesiątej pensji lekarza z tytułem lek. med. mając studia, tytuł i wiedzę która niejednokrotnie dorównuje doktorom. Tu rodzi się frustracja i niechęć. Ale nigdy nie powinno się tego przelewać na pacjenta! Pacjent jest świętością o którą należy dbać!
Sam jestem pielęgniarzem z tytułem mgr, wiem jak ciężka jest to praca i ile wymaga poświęcenia i ile często dyskusji i udowadniania racji z innymi koleżankami pielęgniarkami.
Uważam że problem tkwi głęboko i jest nim ogromna feminizacja tego pięknego zawodu!

Powered by wordpress | Theme: simpletex | © bano